Diagnostyka ADHD. Ile warte są testy? Najważniejszy wniosek Nie istnieje pojedynczy test, który samodzielnie potwierdza albo wyklucza ADHD. Największą wartość ma szczegółowy wywiad kliniczny obejmujący historię rozwoju, aktualne funkcjonowanie, objawy w różnych sytuacjach oraz diagnostykę różnicową. Kwestionariusze, wywiady standaryzowane i testy komputerowe mogą ten proces wspierać, ale nie powinny go zastępować. ADHD jest diagnozą kliniczną […]
Niefarmakologiczne leczenie ADHD ADHD kojarzy się najczęściej z lekami: metylofenidatem, lisdeksamfetaminą, atomoksetyną czy guanfacyną. To zrozumiałe, bo farmakoterapia należy do najlepiej przebadanych metod zmniejszania objawów ADHD. Nie oznacza to jednak, że leczenie kończy się na recepcie. U wielu osób równie ważne jest nauczenie się, jak funkcjonować z mózgiem, który ma większą trudność z hamowaniem impulsów,
Leki stosowane w leczeniu ADHD część II — leki niestymulujące W skrócie Leki niestymulujące są ważną częścią leczenia ADHD, zwłaszcza gdy stymulanty są źle tolerowane, przeciwwskazane, nieskuteczne albo gdy istnieje ryzyko ich nadużywania. Zwykle działają wolniej niż stymulanty i ich efekt bywa mniej „odczuwalny” z dnia na dzień, ale u części pacjentów mogą istotnie poprawiać
Leki stosowane w leczeniu ADHD część I — stymulanty Skrócony wniosek Stymulanty, czyli przede wszystkim metylofenidat oraz pochodne amfetaminy, należą do najlepiej przebadanych leków stosowanych w ADHD. U wielu pacjentów zmniejszają nasilenie nieuwagi, impulsywności i nadruchliwości, a co równie ważne — poprawiają codzienne funkcjonowanie: naukę, pracę, organizację dnia, prowadzenie rozmów czy kończenie zadań. Nie są
Diagnostyka ADHD w ramach teleporady — jak powinna wyglądać? TL;DR: diagnoza ADHD może być przeprowadzona w ramach teleporady, ale nie powinna polegać na samej ankiecie, krótkiej rozmowie ani „teście z internetu”. Dobra diagnostyka wymaga pełnego wywiadu psychiatrycznego, oceny objawów od dzieciństwa do dorosłości, sprawdzenia wpływu trudności na codzienne funkcjonowanie oraz wykluczenia innych przyczyn podobnych objawów.
ADHD to nie tylko problemy z koncentracją. Objawy emocjonalne, których nie ma w kryteriach diagnostycznych ADHD najczęściej kojarzy się z trzema grupami objawów: zaburzeniami uwagi, nadruchliwością i impulsywnością. To one stanowią podstawę kryteriów diagnostycznych DSM-5. W praktyce klinicznej obraz ADHD jest jednak szerszy. Wielu pacjentów — szczególnie dorosłych — zgłasza nie tylko „nie mogę się
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, bywa dziś rozpoznawane częściej niż kiedyś — także u dorosłych. To dobra zmiana, bo przez lata wiele osób funkcjonowało z nierozpoznanym zaburzeniem. Jednocześnie popularność tematu sprawiła, że niemal każda trudność z koncentracją, odkładaniem zadań czy chaosem organizacyjnym bywa nazywana „ADHD”. To zrozumiałe, ale klinicznie niebezpieczne uproszczenie. ADHD
